ماده 104 — قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
کتاب قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 > فصل یازدهم سقوط مجازات > مبحث سوم گذشت شاکی
این متن از طریق OCR استخراج شده و هنوز بهصورت دستی تایید نشده است.
عالوه بر جرائم تعزیری مندرج در کتاب دیات و فصل حد قذف این قانون و جرائمی که به موجب قوانین خاص قابل
گذشت می باشند، جرائم مندرج در مواد ((536)، (596)، (608)، (609)، (622)، (632)، (633)، (641)، (647)، (648)،
(668)، (669)، (673)، (674)، (676)، (677)، (679)، (682)، (684)، (685)، (690) در مواردی که امالک و اراضی متعلق
به اشخاص خصوصی باشد)، (692)، (693)، (694)، (697)، (698)، (699)، (700)، (716)، (717) و (744) کتاب پنجم
قانون مجازا ت اسالمی (تعزیرات و مجازا ت های بازدارنده) مصوب 1375/3/2 و جرائم انتقال مال غیر و کالهبرداری موضوع
ماده (1) قانون تشدید مجازا ت مرتکبین ارتشاء و اختالس و کالهبرداری مصوب 1367/9/15 مجمع تشخیص مصلحت نظام،
به شرطی که مبلغ آن از نصاب مقرر در ماده (36) این قانون بیشتر نباشد و نیز کلیه جرائم در حکم کالهبرداری و جرائمی
که مجازا ت کالهبرداری درباره آنها مقرر شده یا طبق قانون کالهبرداری محسوب می شود در صورت داشتن بزه دیده و سرقت
موضوع مواد (656)، (657)، (661) و (665) کتاب پنجم قانون مجازات اسالمی (تعزیرات و مجازا ت های بازدارنده) مصوب
1375/3/2 ب ه شرطی که ارزش مال مورد سرقت بیش از دویست میلیون (000/000 200/) ریال نباشد و سارق فاقد سابقه مؤثر
کیفری باشد و شروع و معاونت در تمام جرائم مزبور، همچنین کلیه جرائم تعزیری درجه پنج و پایین تر ارتکابی توسط افراد زیر هجده
سال در صورت داشتن بزه دیده، مشمول تبصره (1) ماده (100) این قانون و ماده (12) قانون آیین دادرسی کیفری مصوب
1392/12/4 بوده و قابل گذشت است.
تبصره- حداقل و حداکثر مجازا ت های حبس تعزیری درجه چهار تا درجه هشت مقرر در قانون برای جرائم قابل گذشت به نصف
تقلیل می یابد.