–بانک مرکزی ایران در حسن اجرای نظام پولی کشور میتواند به شرح زیر در امور پولی و بانکی دخالت و نظارت کند. ۱ – تعیین نرخ رسمی تنزیل مجدد و بهره وامها که ممکن است بر حسب نوع وام و اوراق و اسناد نرخهای مختلف تعیین شود. ۲ – تعیین نسبت داراییهای آنی بانکها به کلیه داراییها یا به انواع بدهیهای آنها بر حسب نوع فعالیت بانکها یا سایر ضوابط به تشخیص بانک مرکزی ایران. ۳ – تعیین نسبت و نرخ بهره سپرده قانونی بانکها نزد بانک مرکزی ایران که ممکن است بر حسب ترکیب و نوع فعالیت بانکها نسبتهای متفاوتیبرای آن تعیین گردد ولی در هر حال این نسبت از ۱۰ درصد کمتر و از ۳۰ درصد بیشتر نخواهد بود. ۴ – تعیین میزان حداقل و حداکثر بهره و کارمزد دریافتی و پرداختی بانکها. ۵ – تعیین نسبت مجموع سرمایه پرداخت شده و اندوخته بانکها به انواع داراییها. ۶ – تعیین حداکثر نسبی تعهدات ناشی از افتتاح اعتبار اسنادی – ظهرنویسی یا ضمانتنامههای صادر از طرف بانکها و نوع و میزان وثیقه اینقبیل تعهدات. ۷ – تعیین شرایط معامالت اقساطی که اعتبار آن از طرف بانکها تأمین میشود. ۸ – تعیین مقررات افتتاح حساب جاری و پسانداز و سایر حسابها. ۹ – تعیین نوع و میزان جوائز و هر گونه امتیاز دیگری که برای جلب سپردههای جاری یا پسانداز از طرف بانکها عرضه میگردد و تعیین ضوابط برای تبلیغات بانکها در این مورد. ۱۰ – رسیدگی به عملیات و حسابها و اسناد و مدارک بانکها و اخذ هر گونه اطالعات و آمار از بانکها با توجه به لزوم حفظ اسرار حرفهای. ۱۱ – محدود کردن بانکها به انجامیک یا چند نوع از فعالیتهای مربوط به طور موقت یا دائم. ۱۲ – تعیین نحوه مصرف وجوه سپردههای پسانداز و سپردههای مشابه نزد بانکها. ۱۳ – تعیین حداکثر مجموع وامها و اعتبارات بانکها به طور کلی یا در هر یک از رشتههای مختلف. ۱۴ – تعیین شرایط کلی اخذ وام بانکها از اشخاص و صدور گواهی سپرده. ۱۵ – تعیین مقررات مشروح در بندهای ۱ تا ۱۴ باال برای مؤسسات اعتباری غیر بانکی. ً تبصره – استفاده از اختیارات موضوع این ماده باید قبال به تصویب شورای پول و اعتبار برسد.