مراد قانونگذار از ذکر جمله (... دادگاه تجدیدنظر با توجه به دلیل ابرازی، رأی صادره را نقض و رسیدگی ماهوی خواهد کرد( در تبصره سه ماده 235 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقالب در امور کیفری علی الاصول مرجعی است که نسبت به دادگاه صادر کننده رأی که اعلام اشتباه در آن شده از حیث درجه و شأن عالی تر باشد، بنابراين و با توجه به این که دادگاه های هم عرض حق نقض آراء صادره یکدیگر را ندارند و نظر به اصل 161 اساسی جمهوری اسلامی ایران در خصوص نظارت عالیه دیوان عالی کشور بر اجرای صحیح قوانین در محاکم و نظر به اینکه دیوان عالی کشور از این حیث مرجع نقض و ابرام است، چنانچه مرجع تجدیدنظر دعاوی دادگاه تجدیدنظر استان باشد، مقامی که حق نقض رأی صادره از این دادگاه را دارد، دیوان عالی کشور خواهد بود. بنا به مراتب فوق دیوان عالی کشور در مورد اعمال ماده 235 قانون مزبور در حدی که متضمن نقض رأی صادره از شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران است منطبق با موازین قانونی تشخیص می شود. این رأی بر طبق ماده270 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقالب در امور کیفری مصوب سال 1378 در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها لازم الاتباع است.