قانون آيين دادرسي دادگاه هاي عمومي و انقلاب در امور کيفري، در صورتي که با استنباط از قوانين در شعب ديوان عالي کشور و يا دادگاه ها آراي مختلفي صادر شود، به منظور ايجاد وحدت رويقه در هيأت عمومي ديوان عالي کشور مطرح مي شود. در مانحن فيه شعبه يازدهم ديوان عالي کشور (تشخيص) رأي شماره -1/83/1236 شعبه سيزدهم ديوان عالي کشور (تشخيص) 83/4/30 را نقض و احراز مالکيت شاکي را براي اعمال ماده 690 ضروري دانسته است، اما رأي شماره 83/11/24-13/3620 مرفوق سابق در خصوص تقاضاي اعاده دادرسي است لیکن وارد ماهيت موضوع شده و براي اعمال ماده 690 تصرف شاکي و لحوق تصرف مشتکی عنه را کافي دانسته است و حال آنکه شعبه سيزدهم در مقام رسيدگي به تقاضاي اعاده دادرسي فقط بايد تقاضا را با شقوق هفتگانه ماده 272 قانون آيين دادرسي دادگاه هاي عمومي و انقلاب در امور کيفري تطبيق داده و در صورت منطبق بودن، اعاده دادرسي را تجويز، در غير اينصورت رد نمايد. بنابمرات به نظر اکثريت اعضاي هيأت عمومي ديوان عالي کشور موضوع از موارد مقرر در ماده 270 قانون آيين دادرسي در امور کيفري تشخيص داده نشد.