نظر به اینکه افتادن یک دندان عرفاً نقص عضو تلقی نمی گردد، لذا با وجود گذشت شاکی خصوصی، مورد مشمول بندیک تبصره 2 ماده یک قانون تسریع دادرسی و اصلاح قسمتی از قوانین آئین دادرسی کیفری عمومی مصوب دوم بهمن ماه یک هزار و سیصد و پنجاه و دو شمسی بوده و قابل گذشت می باشد. این رأی به استناد ماده سوم از مواد اضافه شده به قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1337 برای دادگاهها در موارد مشابه لازم الاتباع است.