رای وحدت روية هیات عمومی دیوان عالی کشور مجازات جزای نقدی که درجات آن در مادهٌ ۱۹ قانون مجازات اسلامی مصوّب سال ۱۳۹۲ مشخص شده با توجه به تعیین حداقل و حداکثر آن در قانون. ناظر به جزای نقدی ثابت است و از جزای نقدی نسبی که میزان آن بر اساس واحد با مبنای خاص قانونی احتساب می‌گردد و از این حیث در جرایم با عناوین مشابه یکسان نیست. انصراف دارد؛ تعزیر درجه هفت محسوب می‌شود و رسیدگی به آن به موجب ماده ۳۴۰ قانون آبین دادرسی کیفری مصوّب ۱۳۹۲ در صلاحیت دادگاه کیفری دو می‌باشد و رآی این دادگاه قابل تجدبدنظر در دادگاه تجدبدنظر استان است. بر ان اساس مجاز که با این نظر انطباق دارد به اکثربت آراء صحیح و قانونی تشخیص می‌گردد. این رآی طبق مادة ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه‌ها و سایر مراجع اعم از قضایی و غیر آن لازم‌الاتباع است. توا بل ۶ ۳