رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور ماده 2 قانون تعیین موارد تجدید نظر احکام دادگاهها و نحوه رسیدگی به آنها مصوب مهرماه 1367، دادگاه کیفری یک را مرجع بررسی، نقض یا تأیید احکام دادگاههای کیفری 2 قرار داده و بر این اساس رأی دادگاه کیفری 2 بر تأیید قرار منع پیگرد از لحاظ جرم ندانستن عمل انتسابی در موارد مصرح در ماده 16 این قانون قابل رسیدگی تجدید نظر در دادگاه کیفری یک می باشد، بنابراین رأی شعبه چهارم دیوان عالی کشور که با این نظر مطابقت دارد صحیح و منطبق با موازین قانونی است. این رأی بر طبق ماده واحده قانون وحدت رویه قضایی مصوب سال 1328 برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاهها در موارد مشابه لازم الاتباع است. هیأت عمومی دیوان عالی کشور