رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور با توجه به مقررات ماده 46 قانون آیین دادرسی مدنی، مناطق صلاحیت، تاریخ تقدیم دادخواست است مگر در مواردی که خلاف آن مقرر گردد و چون طبق ماده 3 قانون تشکیل دادگاه های عمومی، در هر حوزه قضایی رسیدگی به کلیه امور مدنی و جزایی و امور حسبیه با لحاظ قلمرو محلی با دادگاه های مزبور خواهد بود و رسیدگی دادگاه های عمومی نیز همانند رسیدگی دادگاه های حقوقی یک در مقام تجدیدنظر، رسیدگی ماهیتی است و در قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب ترتیبی بر خلاف اصل مذکور در ماده 46 قانون آیین دادرسی مدنی پیش بینی نشده و از طرفی دادگاه های تجدیدنظر مرکز استان طبق مادتین 20 و 21 قانون مرقوم فقط به منظور تجدیدنظر در آراء دادگاه های عمومی و انقلاب تأسیس می شود و آراء صادره از دادگاه های حقوقی دو قابل تجدیدنظر در دادگاه های تجدیدنظر مرکز استان نمی باشد، لذا رأی شماره 73/11/20-1/498/73 شعبه اول دیوان عالی کشور که مشعر بر صلاحیت دادگاه عمومی میانه است منطبق با موازین قانونی تشخیص می شود. این رأی طبق قانون وحدت رویه قضایی مصوب 1328 برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است. هیأت عمومی دیوان عالی کشور