منظور از جرائم و محکومیتهای قتل عمدی که به موجب تبصره 2 ماده واحده لایحۀ قانونی عفو عمومی متهمان و محکومان جزایی مصوب 1358/6/13 شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران از شمول مقررات آن قانون مستثنی گردیده، جرائمی است که به مرحلۀ انجام رسیده و منتهی به فوت مجنی علیه شده باشد، بنابراین جرائم و محکومیتهای کسانی که شروع به اجرای جرائم مذکور نموده و قصد ارتکابشان به واسطۀ موانع خارجی که ارادۀ آنان در آنها مدخلیت نداشته معلق و بی اثر مانده و جنایت منظور واقع نشده است، در صورتیکه مشمول ماده واحده باشد جزء مستثنیات تبصره مزبور محسوب نموده و از تعقیب و مجازات معاف خواهد بود. و دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است.