– هرگاه خوانده درجلسه دادرسی در قبال ادعای خواهان به علت عارضهای از قبیل لکنت زبان یا لل بودن سکوت نماید قاضییی دادگاه رأسییا یا بهوسیییله مترجمیا متخصییص امر مراد وی را کشییف یا عارضییه را برطرف مینماید و چنانچه سییکوت خوانده و استنکاف وی از باب تعمد و ا یذاءباشد دادگاه ضمن تذکر عواقب شرعی و قانونی کتمان حقیقت، سهبار به خوانده اخطار مینماید که در نتیجه استنکاف، ناکل شناخته میشود، در اینصورت با سوگند خواهان دعوا ثابت و حکم بر محکومیت خوانده صادر خواهد شد .