ماده 369 — قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (درامورمدنی)

– احکام زیر اگرچه از مصادیق بندهای (الف) در دو ماده قبل باشد حسب مورد قابل رسیدگی فرجامی نخواهد بود : ۱ – احکام مستند به اقرار قاطع دعوا در دادگاه . ۲ – احکام مستند به نظریه یک یا چند نفر کارشناس که طرفین بهطور کتبی رأی آنها را قاطع دعوا قرار داده باشند . ۳ – احکام مستند به سوگند که قاطع دعوا باشد . ۴ – احکامی که طرفین حق فرجامخواهی خود را نسبت به آن ساقط کرده باشند . ۵ – احکامی که ضمن یا بعد از رسیدگی بهدعاوی اصلی راجع به متفرعات آن صادر میشود، درصورتیکه حکم راجع به اصل دعوا قابل رسیدگی فرجامی نباشد . ۶ – احکامی که بهموجب قوانین خا غیرقابل فرجامخواهی است .