اصطلاحات و عبارات بکار برده شده در این قانون دارای معانی زیر میباشد: قانون : قانون تشویق و حمایت سرمایهگذاری خارجی. سرمایهگذار خارجی : اشخاص حقیقی یا حقوقی غیرایرانی و یا ایرانی با استفاده از سرمایه با منشاء خارجی که مجوز سرمایهگذاری موضوع ماده (۶) را اخذ نموده باشند. سرمایه خارجی : انواع سرمایه اعم از نقدی و یا غیر نقدی که توسط سرمایهگذار خارجی به کشور وارد میشود و شامل موارد زیر میگرد د: الف - وجوه نقدی که به صورت ارز قابل تبدیل، از طریق نظام بانکی یا دیگر طرق انتقال وجوه که مورد تأیید بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران باشد، به کشور وارد شود، ب - ماشین آلات و تجهیزات، ج - ابزار و قطعات یدکی، قطعات منفصله و مواد اولیه، افزودنی و کمکی، د - حق اختراع، دانش فنی، اسامی و علائم تجاری و خدمات تخصصی، ه ـ - سود سهام قابل انتقال سرمایهگذار خارجی، و - سایر موارد مجاز با تصویب هیأت دولت. سرمایهگذاری خارجی : به کارگیری سرمایه خارجی در یک بنگاه اقتصادی جدید یا موجود پس از اخذ مجوز سرمایهگذاری. مجوز سرمایهگذاری : مجوزی که برطبق ماده (۶) این قانون برای هر مورد سرمایهگذاری خارجی صادر میشود. سازمان : سازمان سرمایهگذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران موضوع ماده (۵) قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارائی مصو ب .۱۳۵۳/۴/۲۴ هیأت : هیأت سرمایهگذاری خارجی موضوع ماده (۶) این قانون.