چنانچه شرایط مقرر در بند (۴) ماده (۳۹) این قانون وجود داشته باشد، مرجع ثبت با اخذ هزینه مربوط، به درخواست مالک اختراع مؤ ّخر، پروانه بهرهبرداری از اختراع مقدم را جهت بهکارگیری در اختراع مؤ ّخر، بدون موافقت مالک آن صادر میکند. اگر پروانه بهرهبرداری بدون موافقت مالک اختراع مقدم صادر شود، مرجع ثبت به درخواست وی، پروانه بهرهبرداری از اختراع مؤ ّخر را نیز بدون موافقت مالک آن صادر مینماید. درخواست مذکور باید همراه با دالیل و مدارکی باشد که به موجب آن ثابت شود متقاضی از مالک اختراع درخواست بهرهبرداری نموده، ولی نتوانسته است اجازه بهرهبرداری را در شرایط و مدتزمان متعارف تحصیل نماید. مرجع ثبت پس از دریافت درخواست صدور پروانه بهرهبرداری اجباری، آن را در دفتری مخصوص ثبت و ظرف ده روز از زمان دریافت، همراه با دالیل، مدارک و مستندات به مالک اختراع مقدم ابالغ مینماید. مالک اختراع مقدم باید نظرات، دالیل و مدارک خود را ظرف بیست روز از تاریخ ابالغ، به مرجع ثبت تسلیم نماید. مرجع ثبت پس از مالحظه دالیل و مستندات طرفین، در مورد اعطای پروانه بهرهبرداری اجباری تصمیم مقتضی را اتخاذ میکند. تصمیمگیری در خصوص اجرای این ماده به عهده هیئت موضوع ماده (۴۰) این قانون میباشد. تبصره -۱ در صورت اعتراض به تصمیم هیئت موضوع ماده (۴۰) این قانون، تا قبل از نهائی شدن تصمیم مرجع صالح قضائی در این مورد، پروانه بهرهبرداری اجباری صادرشده معلق میماند. تبصره -۲ انتقال پروانه بهرهبرداری اجباری از اختراع مقدم، فقط همراه با اختراع مؤخر و انتقال پروانه بهرهبرداری اجباری از اختراع مؤ ّخر فقط همراه با اختراع مقدم امکانپذیر است.