دادگاه در موارد زیر نسبت به ابطال گواهینامه اختراع اقدام مینماید: -۱ گواهینامه برای یکی از موارد مذکور در ماده (۴) این قانون صادر شده باشد. -۲ محرز شود شرایط ماهوی اختراع در زمان تسلیم اظهارنامه وجود نداشته است. -۳ افشای مؤثر مطابق ماده (۱۷) این قانون انجام نشده باشد. -۴ گواهینامه اختراع به شخصی اعطاء شده باشد که مستحق اعطای گواهینامه اختراع نبوده است. -۵ چهار سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه اختراع و یا سه سال از تاریخ ثبت اختراع هرکدام که طوالنیتر باشد گذشته و دارنده گواهینامه بدون عذر موجه، اقدام مؤثری جهت ساخت یا استفاده از آن در ایران انجام نداده باشد. -۶ دامنه حمایت، از طریق تغییر غیر موجه گواهینامه اختراع، توسعه یافته باشد. تبصره -۱ در خصوص منابع و اجزای ژنی (ژنتیکی) و زیستی قابل ثبت در چهارچوب این قانون عالوه بر موارد مذکور، ارائه اطالعات غیرواقعی در خصوص مبدأ جغرافیایی یا محل نگهداری و یا نحوه دسترسی به منبع ژنی (ژنتیکی) مورد استفاده و همچنین عدم رعایت قوانین و مقررات مربوط به نحوه دسترسی به منابع ژنی (ژنتیکی) از موجبات ابطال گواهینامه اختراع است. تبصره -۲ هر شخصی میتواند ابطال گواهینامه اختراع و یا ابطال یک ادعا یا بخشی از ادعاهای مربوط را از مرجع صالح قضائی درخواست نماید. در صورت ابطال، اثر آن از تاریخ تسلیم اظهارنامه است، بهجز ابطال به دلیل بند (۵) این ماده که در این صورت اثر ابطال از تاریخ صدور حکم قطعی میباشد. تبصره -۳ در خصوص بند (۶)، دادگاه تنها به ابطال آن بخش از گواهینامه که از تغییر غیر موجه ناشی شده است حکم میدهد. در این مورد اثر ابطال از تاریخ تغییر است.