ادله اثبات دیه منافع، همان ادله اثبات دیه اعضاء است. در موارد اختالف میان مرتکب و مجنی علیه در زوال منفعت یا نقصان آن، چنانچه از طریق اختیار و آزمایش، اقرار، بینه، علم قاضی یا قول کارشناس مورد وثوق، زوال یا نقصان منفعت ثابت نشود در صورت تحقق لوث، مجنی علیه می تواند با قسامه به نحوی که در دیه اعضاء مقرر است، دیه را ثابت کند و چنانچه نسبت به بازگشت منفعت زایل یا ناقص شده اختالف باشد دیه با یک سوگند مجن ٌی علیه ثابت می شود و نیازی به قسامه نیست.