هرگاه از مستفاد به اصول کلی حقوقی و مواد 54 و 183 قانون آیین دادرسی کیفری و فیفری امور در دادگاه های عمومی و انقلاب، اگر دادگاه رسیدگی به اتهامات متهم را در صلاحیت دادگاهی می داند که دارای درجه بالاتری است و این دادگاه صلاحیت رسیدگی به اتهامات مهمتر را دارد، باید در آن دادگاه رسیدگی شود و اگر رسیدگی به اتهامات مهمتر در دادگاه عمومی انجام شود و اتهامات دیگر نیز در آن دادگاه قابل رسیدگی باشد، چنانچه رسیدگی به هردو جرم در دادگاه عمومی صلاحیت دارد، بر اساس قاعده تبعیت از مهمتر، رسیدگی به هردو در دادگاه عمومی انجام می شود و این امر موجب نفی صلاحیت دادگاه عمومی در رسیدگی به جرم دیگر نمی شود، بلکه دادگاه عمومی باید به هردو جرم رسیدگی کند. همچنین در تبصره الحاقی به ماده 4 اصلاحی قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب 1381/7/28 در مواردی که مجازات های مندرج در این تبصره تشخیص داده شود، رسیدگی پس از دادگاه در دادگاه تجدیدنظر استان مطرح می شود و در موارد فوق الذکر، دادگاه تجدیدنظر استان آراء دادگاه عمومی را نقض می کند و حکم مقتضی صادر می نماید. این رأی طبق ماده270 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقالب در امور کیفری در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها لازم الاتباع است.