ﻧﻈﺮ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﺎده 194 ﻗﺎﻧﻮن اﺻﻼح ﻣﻮادي از ﻗﺎﻧﻮن آﯾﯿﻦ دادرﺳﯽ ﮐﯿﻔﺮي ﻣﺼﻮب ﺷﻬﺮﯾﻮر 1361 ، دادﮔﺎه ﻫﺎي ﮐﯿﻔﺮي ﺑﻪ دادﮔﺎه ﻫﺎي ﮐﯿﻔﺮي ﯾﮏ و دو ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪه اﻧﺪ و ﻃﺒﻖ ﻣﺎده 193 ﻗﺎﻧﻮن ﻣﺰﺑﻮر رﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺟﺮاﺋﻢ اﺷﺨﺎص ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﻘﺮر در ﻗﺎﻧﻮن ﯾﺎد ﺷﺪه و در ﺻﻼﺣﯿﺖ دادﮔﺎه ﻫﺎي ﻣﺬﮐﻮر اﺳﺖ و ﻣﺴﺘﻔﺎد از ﻣـﻮاد 198 و 217 ﻗـﺎﻧﻮن ﻣﺰﺑـﻮر ﻣﻼك ﺻﻼﺣﯿﺖ ﻫﺮﯾﮏ از دادﮔﺎه ﻫﺎي ﻣﺮﻗﻮم، ﮐﯿﻔﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﺷﺪه ﺑﺮاي ﺟﺮم ارﺗﮑﺎﺑﯽ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از ﺧﺼﻮﺻـﯿﺖ و ﺿﻌﯿﺖ ﻣﺘﻬﻤﯿﻦ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﺎده 26 ﻗﺎﻧﻮن راﺟﻊ ﺑﻪ ﻣﺠﺎزات اﺳﻼﻣﯽ ﻣﺼﻮب ﻣﻬﺮﻣﺎه 1361 ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﻣﺒﺮي ﺑﻮدن اﻃﻔـﺎل از ﻣﺴﺆوﻟﯿﺖ ﮐﯿﻔﺮي، در ﺻﻮرت ارﺗﮑﺎب ﺟﺮم ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺻﻼﺣﯿﺖ اﻧﺤﺼـﺎري دادﮔـﺎه ﮐﯿﻔـﺮي دو در رﺳـﯿﺪﮔﯽ ﺑـﻪ ﮐﻠﯿـﺔ اﺗﻬﺎﻣﺎت اﻧﺘﺴﺎﺑﯽ ﺑﻪ اﺷﺨﺎﺻﯽ ﮐﻪ ﻃﻔﻞ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻧﯿﺴﺖ، ﻓﻠﺬا در ﻣﻮاردي ﮐﻪ ﺟﺮاﺋﻢ ارﺗﮑﺎﺑﯽ اﻃﻔﺎل ) ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺪ ﺑﻠﻮغ ﺷﺮﻋﯽ ﻧﺮﺳﯿﺪه( از ﺟﻤﻠﻪ ﺟﺮاﺋﻢ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺎده 198 ﻗﺎﻧﻮن اﺻﻼح ﻣﻮادي از ﻗﺎﻧﻮن آﯾﯿﻦ دادرﺳﯽ ﮐﯿﻔﺮي و ﺗﺒﺼﺮه ﯾﮏ ان ﺑﺎﺷﺪ رﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﻪ ان در ﺻﻼﺣﯿﺖ دادﮔﺎه ﮐﯿﻔﺮي ﯾﮏ اﺳﺖ، در ﻏﯿﺮ اﯾﻦ ﺻـﻮرت دادﮔـﺎه ﮐﯿﻔـﺮي دو ﺻـﺎﻟﺢ ﺑـﻪ رﺳﯿﺪﮔﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و رأي ﺷﻌﺒﺔ 11 دﯾﻮان ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺸﻮر ﮐﻪ ﻣﺘﻀﻤﻦ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻌﻨﯽ اﺳﺖ ﻣﻄـﺎﺑﻖ ﻣـﻮازﯾﻦ ﺗﺸـﺨﯿﺺ ﻣـﯽ ﮔﺮدد. این رأی به موجب ماده واحده قانون وحدت رویه قضائی مصوب تیرماه 1328 برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها در موارد مشابه الزم االتباع است. هیأت عمومی دیوان عالی کشور