حقوق اجتماعی موضوع این قانون به شرح زیر است: الف داوطلب شدن در انتخابات ریاست جمهوری، مجلس خبرگان رهبری، مجلس شورای اسالمی و شوراهای اسالمی شهر و روستا ب عضویت در شورای نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت نظامیا هیأت دولت و تصدی معاونت رییس جمهور پ تصدی ریاست قوه قضاییه، دادستانی کل کشور، ریاست دیوان عالی کشور و ریاست دیوان عدالت اداری ت انتخاب شدن یا عضویت در انجمن ها، شوراها، احزاب و جمعیت ها به موجب قانون یا با رأی مردم ث عضویت در هیأت های منصفه و امناء و شوراهای حل اختالف ج اشتغال به عنوان مدیر مسؤول یا سردبیر رسانه های گروهی چ استخدام و یا اشتغال در کلیه دستگاه های حکومتی اعم از قوای سه گانه و سازمان ها و شرکت های وابسته به آنها، صدا و سیمای جمهوری اسالمی ایران، نیروهای مسلح و سایر نهادهای تحت نظر رهبری، شهرداری ها و مؤسسات مأمور به خدمات عمومی و دستگاه های مستلزم تصریح یا ذکر نام برای شمول قانون بر آنها ح اشتغال به عنوان وکیل دادگستری و تصدی دفاتر ثبت اسناد رسمی و ازدواج و طالق و دفتریاری خ انتخاب شدن به سمت قیم، امین، متولی، ناظر یا متصدی موقوفات عام د انتخاب شدن به سمت داوری یا کارشناسی در مراجع رسمی ذ استفاده از نشان های دولتی و عناوین افتخاری ر تأسیس، اداره یا عضویت در هیأت مدیره شرکت های دولتی، تعاونی و خصوصی یا ثبت نام تجارتی یا مؤسسه آموزشی، پژوهشی، فرهنگی و علمی تبصره 1 مستخدمان دستگاه های حکومتی در صورت محرومیت از حقوق اجتماعی، خواه به عنوان مجازات اصلی و خواه مجازات تکمیلی یا تبعی، حسب مورد در مدت مقرر در حکمیا قانون، از خدمت منفصل می شوند. تبصره 2 هر کس به عنوان مجازات تبعی از حقوق اجتماعی محروم گردد پس از گذشت مواعد مقرر در ماده (25) این قانون اعاده حیثیت می شود و آثار تبعی محکومیت وی زائل می گردد مگر در مورد بندهای (الف)، (ب) و (پ) این ماده که از حقوق مزبور به طور دائمی محروم می شود.