ماده 25 — قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
کتاب قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 > فصل دوم مجازات های تکمیلی و تبعی
این متن از طریق OCR استخراج شده و هنوز بهصورت دستی تایید نشده است.
محکومیت قطعی کیفری در جرایم عمدی، پس از اجرای حکمیا شمول مرور زمان، در مدت زمان مقرر در این ماده
محکوم را از حقوق اجتماعی به عنوان مجازات تبعی محروم می کند:
الف هفت سال در محکومیت به مجازات های سالب حیات و حبس ابد از تاریخ توقف اجرای حکم اصلی
ب سه سال در محکومیت به قطع عضو، قصاص عضو در صورتی که دیه جنایت وارد شده بیش از نصف دیه مجنی علیه باشد،
نفی بلد و حبس تا درجه چهار
پ دو سال در محکومیت به شالق حدی، قصاص عضو در صورتی که دیه جنایت وارد شده نصف دیه مجن ٌی علیه یا کمتر از آن
باشد و حبس درجه پنج
تبصره 1 در غیر موارد فوق، مراتب محکومیت در پیشینه کیفری محکوم درج می شود لکن در گواهی های صادره از مراجع ذی
ربط منعکس نمی گردد مگر به درخواست مراجع قضایی برای تعیین یا با زنگری در مجازات
تبصره 2 در مورد جرایم قابل گذشت در صورتی که پس از صدور حکم قطعی با گذشت شاکی یا مدعی خصوصی،
اجرای مجازا ت موقوف شود اثر تبعی آن نیز رفع می شود.
تبصره 3 در عفو و آزادی مشروط، اثر تبعی محکومیت پس از گذشت مدت های فوق از زمان عفو یا اتمام مدت آزادی مشروط
رفع می شود. محکوم در مدت زمان آزادی مشروط و همچنین در زمان اجرای حکم نیز از حقوق اجتماعی محروم می گردد.